Artykuł sponsorowany

Ozonoterapia w chorobach dziąseł — jak działa dezynfekcja i kiedy ma zastosowanie

Ozonoterapia w chorobach dziąseł — jak działa dezynfekcja i kiedy ma zastosowanie

Nawracające zapalenie dziąseł najczęściej objawia się wyraźnym zaczerwienieniem oraz narastającym obrzękiem tkanek miękkich. Pacjenci zazwyczaj zauważają pierwsze symptomy pod postacią krwawienia podczas codziennego szczotkowania lub używania nici dentystycznej. Z czasem do tych dolegliwości może dołączyć tkliwość, uciążliwy ból oraz zwiększona nadwrażliwość na dotyk i zmiany temperatury. Problem ten staje się głównym powodem poszukiwania specjalistycznej pomocy medycznej, zwłaszcza gdy stan zapalny utrzymuje się przez dłuższy czas. Dzieje się tak nawet u osób, które starannie dbają o rutynową higienę jamy ustnej. Nierzadko procesowi zapalnemu towarzyszy przewlekły, nieświeży oddech oraz widoczne odsłanianie szyjek zębowych. W takich sytuacjach niezbędna jest dokładna diagnostyka periodontologiczna w gabinecie. Badanie pozwala wykluczyć przejście początkowego stadium infekcji w znacznie bardziej zaawansowane zapalenie przyzębia. Właściwa ocena stanu tkanek umożliwia lekarzowi wdrożenie odpowiednich procedur powstrzymujących destrukcję aparatu zawieszeniowego zęba.

Działanie ozonu w dezynfekcji tkanek przyzębia

Ozon stosowany w procedurach stomatologicznych wykazuje silne właściwości utleniające, które bezpośrednio wpływają na struktury mikroorganizmów. Związek ten niszczy ścianę komórkową bakterii oraz ich materiał genetyczny, co ułatwia eliminację patogenów z wąskich przestrzeni międzyzębowych. Dzięki tym właściwościom ozonoterapia ogranicza liczbę drobnoustrojów w jamie ustnej, wspierając jednocześnie naturalne procesy gojenia i regeneracji tkanek miękkich. Istotne jest to, że reakcja utleniania wymierzona w drobnoustroje odbywa się bez naruszania struktury zdrowych komórek organizmu pacjenta.

W codziennej praktyce klinicznej metoda ta znajduje zastosowanie przy rozpoznaniu zapalenia dziąseł, funkcjonującego w terminologii medycznej jako gingivitis. Ozonoterapia stanowi także ważne uzupełnienie procedur leczniczych w przypadku zaawansowanego zapalenia przyzębia i paradontozy. Gaz ten, dzięki swojemu stanowi skupienia, z łatwością przenika do głębokich kieszonek dziąsłowych, redukując osadzony tam biofilm bakteryjny. Należy jednak zawsze mieć na uwadze, że ozon nie stanowi samodzielnej terapii leczącej paradontozę. Jego rola sprowadza się do wspomagania leczenia farmakologicznego oraz mechanicznego oczyszczania powierzchni zębów i korzeni. Zastosowanie ozonu sprawdza się szczególnie w skomplikowanych obszarach anatomicznych, które są bardzo trudno dostępne dla tradycyjnych, ręcznych i maszynowych narzędzi stomatologicznych.

Integracja ozonoterapii z oczyszczaniem i przebieg zabiegu

Zastosowanie ozonu każdorazowo wymaga wcześniejszego przygotowania jamy ustnej, co najczęściej obejmuje usunięcie starych i twardych złogów. Z tego powodu ozonoterapia nierozerwalnie łączy się ze skalingiem oraz piaskowaniem, które mają na celu dokładną likwidację kamienia nazębnego. W bardziej zaawansowanych stadiach choroby lekarz periodontolog wykonuje również kiretaż powiększonych kieszonek dziąsłowych. Dopiero po fizycznym i mechanicznym opracowaniu powierzchni korzeni aplikuje się gaz w celu dodatkowej, wgłębnej dezynfekcji. Cały proces kliniczny uzupełnia edukacja pacjenta w zakresie prawidłowej higieny domowej. Najczęściej zaleca się codzienne stosowanie irygatora wodnego oraz specjalistycznych płukanek i past zawierających chlorheksydynę. Aby ostatecznie zahamować stan zapalny, weryfikuje się również szczelność brzeżną starych wypełnień oraz warunki zwarciowe w jamie ustnej.

Podczas samej wizyty pacjent zajmuje pozycję w fotelu stomatologicznym, a specjalista starannie izoluje leczony obszar. Używa się do tego celu specjalnego silikonowego kapturka ochronnego lub dopasowanej łyżki aplikacyjnej. Sama aplikacja ozonu gazowego trwa zazwyczaj od 20 do 60 sekund dla pojedynczego obszaru roboczego. Procedura ta przebiega całkowicie bez użycia wiertła, a odczuwalnym przez pacjenta efektem jest zazwyczaj tylko delikatny strumień chłodu. Ozonoterapia wymaga odpowiedniego zaplecza sprzętowego, którym dysponują wybrane gabinety na Śląsku. Pacjenci, dla których naturalnym wyborem do poszukiwań opieki byłby lokalny Stomatolog Mikołów, często korzystają z infrastruktury placówek w sąsiednich miastach. Viscardi Praktyka Stomatologiczna w Tychach oferuje tę nowoczesną metodę jako wsparcie leczenia chorób przyzębia obok endodoncji czy implantologii. Terapia ozonem najczęściej wymaga przeprowadzenia serii kilku spotkań kontrolnych w odstępach jedno- lub dwutygodniowych.

Kwalifikacja do opisanego zabiegu wymaga uprzedniego przeprowadzenia bardzo szczegółowego badania klinicznego tkanek. Lekarz stomatolog dokonuje precyzyjnego pomiaru głębokości wszystkich kieszonek dziąsłowych za pomocą zgłębnika oraz ocenia ogólny stan kości. Konieczne jest również przeprowadzenie wywiadu medycznego, aby wykluczyć ewentualne przeciwwskazania ogólnozdrowotne po stronie pacjenta. Do najważniejszych barier kwalifikacyjnych należą przede wszystkim nieustabilizowana astma oskrzelowa oraz przebyty w niedawnym czasie zawał mięśnia sercowego.

W szerszej perspektywie ozonoterapia pełni w stomatologii wyłącznie ściśle określoną rolę uzupełniającą dla tradycyjnego leczenia przyczynowego. Fizyczne usunięcie zakażonego kamienia nazębnego i rygorystyczna higiena domowa pozostają niezmiennym fundamentem terapii. Ozon medyczny działa w tym układzie jedynie jako zaawansowany środek odkażający, ułatwiający opanowanie miejscowej infekcji bakteryjnej. Jego przenikalność jest bardzo przydatna w trudno dostępnych zakamarkach jamy ustnej, podnosząc stopień czystości mikrobiologicznej. Nigdy jednak nie zastępuje on mechanicznej i ostatecznej eliminacji głównego źródła problemu, jakim jest zalegający osad zapalny.